Drangpsalm

Ik drink in

de aanloop
naar dat rooster
uurtje.

O god, het zijn je
ogen blauw van
wijs en waas.

Wie je bent
is het belang
van bang.

Wat telt is
taal en wam.

Wissel me gauw.

Klaagpsalm

Luister.
Je plant je hardlooprondje als een driehoek.
De tweede hoek is zeer scherp.
Zo ontstaat een heenweg en een terugweg.
De heenweg is langer dan de terugweg.
Na 4 km te hebben afgelegd heb ik nog 2,5 km te gaan.
Niets ligt meer voor de hand dan worstelen tegen de wind
en bevrijd weer teruglopen, nee teruggeblazen worden.
De terugweg echter strekt zich te ver uit.

Kennelijk heb ik al bij het keerpunt het gevoel
de taak te hebben volbracht.
Elke meter verder voelt
als geheel tegen alle afspraken.

Tussen mijn klachten
weet ik me gedragen door
adem en doffe roffel.
Ik zal genieten.

Verwend

Hoe trots was ik toen ik over dat muurtje liep. Het is mijn zoon, dacht ik dat hij dacht. Nee, ik stelde het me voor. Wat deed het ertoe? Stelde ik me voor dat hij keek, dat hij zag en voelde?

Inmiddels heb ik het lopen over muurtjes afgewend. Het schrijven is nog een ruïneus restant, een toewending tot dat moment waarin ik me in de afwending nog kon afwenden van de afwending.

De verwendingen - zo stel ik me voor - trekken een spoor. Ik sta weer op mijn plaats en hoor nu zijn bewondering. Het is me te weinig en te veel. Wat ik was had niet nodig hoeven zijn.

Ik ben verwend geraakt. Daarom moet ik onder en boven de radar vliegen. Gun me de tijd om te sporen in mijn vrije val.

Voel dan

Kun je gevoelig zijn
Kun je vertrouwen op je gevoel
Kun je op je gevoel afgaan
Kun je het gevoel aan
Kun je tegen je gevoel
Kun je aanvoelen wat nu eenmaal gebeurt
Kun je doorpakken als het gevoelig ligt

Kun je wel gevoel
Kun je er wat mee, gevoel
Kun je gevoel voel dan
Voel je gevoel
Voel je kracht
Voel je je
Voel het
Wat het is
Zo moet je dat
Voelen zo
Voelen
Dat
Hoe het voelt
Zo voelt dat
Voel dan

Muziek

Zou het kunnen
zong het in mij
dat die furor
nergens op uitdraait
zichzelf in stand houdt
als een lied dat zoemt
in windstille gaten
de openingen houdend
zonder inmenging
zuigend de honing
zonder achterlijf
doordrinkend en
laten zijn
zinderend van
zinvergeven
gezang.

Een zaaier

Wat mij overkomt
ik vergeet steeds dat
ik erin heb belegd.

Hoe kan ik iets zo
vergeten dat het overkomt?

Ja zeg, ik heb er
voordeeltjes van
geloof in het onvoorziene
plan dat zich verstrikt.

Lees je aanklacht
zorgvuldig door
en vergeet niet
de adressant.

Mijn kleur is rood

Het werd tijd om het moment onder ogen te zien.
Het schoof voor mij uit maar met welke snelheid.

Ik loop rood aan maar zie mijn gezicht niet.
Waar slaat het allemaal op?

• Het is een stoplicht. Tijd om plaats te maken.
• Het is een en al irritatie, dat ze mijn pols voelen.
• Het is schaamte. Mijn gezicht dat ik maar niet zie.
• Het is inspanning. Ik wil voor de eer bedankt worden.

Mijn hart is koppig. Het slaat waar zo veel afhaakt.
Bewaar het, liefst daar.